SWIFT 

EGIPSKI

Rozmiar: 12122 bajtów

 

 

 

 

 

Pochodzenie:

Południowy Egipt. Po raz pierwszy sprowadzona do Europy w XIX. Obecnie szeroko znana w Afryce, Europie i Ameryce.

Wrażenie ogólne:

Gołąb więcej niż średniej wielkości, niski na nogach, postawa wyprostowana, tułów długi, ogon i skrzydła noszone nisko w poziomie, o ciekawym kolorze ubarwienia.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Raczej mała, bez wklęśnięć za woskówką, zaokrąglona, z najwyższym punktem nad oczami.

Oczy:

Duże, szerokie, błyszczące, proporcjonalne do wielkości głowy, pomarańczowe.

Brew:

Dość szeroka, cielista do czerwonej.

Dziób:

Stosunkowo krótki, szeroko osadzony, gruby, barwy rogowej. Woskówki dość szerokie, delikatne, biało przypudrowane.

Szyja:

Średniej długości, mocna, dobrze rozwinięta, podgardle powinno być dobrze widoczne.

Pierś:

Szeroka, dobrze wysklepiona, zaokrąglona, lekko uniesiona.

Plecy:

Długie, w ramionach nie za szerokie, lekko opadające, zwężające się w kierunku ogona.

Skrzydła:

Mocno wydłużone, szerokie przy piersi, dobrze przylegające, lotki zwarte i spoczywające na ogonie, rozpiętość skrzydeł około 0,85 m.

Ogon:

Raczej wąski, zwarty, prosty, dłuższy od lotek, noszony nisko i równolegle do podłoża.

Nogi:

Krótkie, skoki i palce nieopierzone, pazurki w kolorze dzioba.

Upierzenie:

Obfite, długie.

 

Kolor i rysunek:

Najbardziej znane  odmiany kolorystyczne tej rasy gołębi to „gazaganti”, „ryani” i „otati”.

Gazaganti to barwa niebieska z lekkim brązem na podstawowym upierzeniu całego gołębia z wyjątkiem rysunku na szyi, który jest w barwy żółto – brązowej ( spiżowej ). Ryani występują w barwie miedzianej z rysunkiem na szyi w kolorze złocistym.


Otati mają całe upierzenie srebrno – szare, z wyraźnym jasno – srebrzystym rysunkiem szyi. Są tez całe w kolorze srebrno – szarym. Występują też w barwie ustępującej czerwieni z białymi lotkami i jednokolorowe: żółte, czarne, niebieskie z pasami i bez pasów, te same kolory z białymi ogonami, białymi lotkami, białymi lotkami i ogonami. Wariantów kolorystycznych jest w tej rasie bardzo dużo.

 

Duże błędy:

Gruba figura. Duża głowa, kanciasta, zapadnięta za woskówką. Długi, cienki i źle wstawiony dziób. Oko małe, innego koloru niż wymaga wzorzec. Mocno wycięte podgardle, wąska pierś, nierówny rysunek , rozwarte lotki, skrzydła noszone pod ogonem, ogon szeroki i krótszy od skrzydeł.

 

Uwagi do oceny:

Kształt figury – głowa – dziób – oczy – podgardle – rysunek – postawa – skrzydła – ogólny wygląd.

 

 

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 8

Wydanie 2001