BRODAWCZAK

OSTROWIECKI dawniej (ŚWIĘTOKRZYSKI)

Rozmiar: 10431 bajtów

 

 

 

 

Pochodzenie:

Wyhodowany w połowie XX wieku w Ostrowcu Świętokrzyskim i jego okolicach. Sprowadzane z Lwowa gołębie o barwie kasztanowo – czerwonej, z jasnymi lotkami i ogonem krzyżowano z miejscowymi gołębiami krótkodziobymi o  nazwie „ buldog”. Z tych krzyżówek powstał w obecnym wyglądzie brodawczak świętokrzyski, którego spotkać można szczególnie w Kielcach, Radomiu, Tarnobrzegu, Ostrowcu Św. i innych pobliskich miejscowościach.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości, nieco większy od brodawczaka polskiego, sylwetką przypominający gołębia pocztowego, występuje w jednym kolorze kasztanowo – czerwonym z jasnymi lotkami i ogonem.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Dość duża, o szerokim i niskim czole. Z profilu czoło jest ukośne, góra czaszki lekko spłaszczona, tył głowy łączy się łukowato z linią szyi.

Oczy:

Duże, żółto – pomarańczowe do koloru ciemno czerwonego irysa.

Brew:

Mięsista, brodawkowato rozwinięta, koliście i równomiernie obwodząca oko, koloru cielistego, lekko przypudrowana.

Dziób:

Średniej długości, mocny, tępy, bardzo szeroki u podstawy, obie szczęki równej grubości i dobrze zwarte, koloru rogowego. Górna szczęka stanowi przedłużenie ukośnie opadającej linii czoła. Brodawki nosowe szerokie i silnie rozwinięte. Na dolnej szczęce u gołębi starszych powinny dodatkowo występować trzy brodawki ( środkowa większa i dwie boczne, mniejsze umieszczone blisko kątów nasady dzioba). Brodawki są koloru szaro - cielistego i biało przypudrowane.

Szyja:

Średniej długości, niezbyt gruba, szeroka u podstawy, podgardle łagodnie zaokrąglone.

Pierś:

Szeroka, zaokrąglona, dobrze umięśniona.

Plecy:

Krótkie, w ramionach nieco wklęsłe, opadające w kierunku ogona.

Skrzydła:

Dobrze przylegające, o zaokrąglonych ramionach, lotki długie, spoczywające na ogonie, nie krzyżują się ze sobą.

Ogon:

Średniej długości, dobrze zwarty i o około 2 cm dłuższy od skrzydeł.

Nogi:

Średnio wysokie, dość mocnej budowy, skok i palce nieopierzone.

Upierzenie:

Obfite, dobrze przylegające.

 


Rodzaje kolorów:

Kasztanowo – czerwony z jasnym ogonem i lotkami I rzędu.

 

Kolor i rysunek:

Kasztanowo – czerwony z jasnym ogonem i lotkami I rzędu.

 

Duże błędy:

Wąskie i wysokie czoło, łukowa linia profilu głowy. Dziób za długi, mało szeroki, u podstawy, spiczasty, osadzony pod złym kątem w głowie. Płaskie i wąskie brodawki nosowe, zupełny brak brodawek na dolnej szczęce u sztuk starszych. Brew wąska, spłaszczona, koloru różowego lub żółtego, nierównomiernie szeroka. Szyja wydłużona, za cienka. Wąska pierś, długi lub szeroki ogon. Skrzydła opuszczone pod ogonem. Wysokie nogi, opierzone skoki i palce. Białe pióra na barwnym tle podstawowym. Kolor inny niż typowy dla rasy. Długa i wąska figura budowy.

 

Uwagi do oceny:

Głowa – oko –  brew - dziób – brodawki nosowe – budowa figury – kolor upierzenia – ogólny wygląd.

 

 

Grupa II Brodawczaki

Obrączka numer 8

Wydanie 2001