DRAGON

Pochodzenie: Anglia. Pierwsza wzmianka w literaturze w 1735 roku. Do XIX wieku używany jako gołąb pocztowy. Nazwa angielska – Dragon.

Wrażenie ogólne: Gołąb średniej wielkości, odważna wyprostowana do ok. 45 stopni postawa, poziome trzymanie głowy, lepiej, gdy jeszcze trochę skierowana ku górze; masywny, tępy dziób; wzdłużnie żłobkowane, klinowe woskówki nosowe; ognistego koloru oczy.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Szeroka między oczami, z lekkim wysklepieniem między brwiami, biegnąca klinowo w kierunku dzioba (bez zagięć), łuk głowy dobrze wygładzony przechodzący w szyję.
Oczy:	Śmiałe spojrzenie, błyszczące; od rubinowoczerwonych u gołębi z czarnym dziobem, przez pomarańczowoczerwone u czerwonych, do pomarańczowych u żółtych, ciemnych u białych.
Brwi:	Podwójne, w tylniej części oka węższe, nie wystają ponad podstawę czaszki i nie dotykają woskówek. U odmian z czarnym dziobem szaroniebieska (barwa podobna do dojrzałej śliwki), u tych z rogowymi dziobami jaśniejsza, a u tych z jasnymi dziobami cielista. Przypudrowana na biało.
Dziób:	Bardzo mocny, obie części jednakowo silne (mocniejsza dolna połowa podwyższa wartość dzioba), końcówka tępa. Dobrze zamknięty, przedłużenie linii szpary dziobowej przebiega pod okiem. U odmian w kolorze niebieskim, czarnym i niebieskim grochowym dziób jest koloru czarnego, u czerwonopłowych i czerwonopłowych grochowych jest koloru czarnego do rogowego; u niebieskopłowych i niebieskopłowych grochowych jest rogowy; u żółtopłowych, żółtopłowych grochowych, żółtych, czerwonych i białych jest jasny, a u gołębi o kolorze Grizzly (szymel) odpowiedni do koloru podstawowego upierzenia. Woskówki nosowe zaczynają się zaraz za czubkiem dzioba; idą prosto, lekko wznosząc się w kierunku czoła. Tworzące, gdy patrzy się z boku, klin, a gdy z góry kółko; mają wzdłużne rowki, widoczne również u starszych osobników.

	Delikatna tkanka, harmonijnie dopasowana do głowy, najwyższa przed czołem, bez zgrubień. Skóra woskówki dolnej części dzioba u młodych osobników gładka, u starszych dopuszczalne tworzenie się drobnych brodawek.
Szyja:	Pełna, wychodząca z ramion, raczej krótka aniżeli średniej długości, z nieznacznym jedynie przewężeniem.
Pierś:	Noszona z wysunięciem, mimo to pełna, szeroka i dobrze zaokrąglona.
Plecy:	W ramionach szerokie, klinowo zwężające się w kierunku ogona, opadające pod kątem około 45 stopni.
Skrzydła:	Mocne, szerokie, dobrze przykrywające plecy, widoczny łokieć.
Ogon:	Stosunkowo krótki, dobrze zamknięty, opadający jedną linią z plecami.
Nogi:	Osadzone szeroko i dość daleko w tyle, krótkie, nieopierzone, mocne podudzia.
Upierzenie:	Napięte i twarde.

Rodzaje kolorów:

Niebieskie z czarnymi pasami, niebieskie grochowe, szymle (Grizzly) w kolorze podstawowym niebieskim, niebieskopłowym, czerwonopłowym i żółtopłowym; niebieskopłowe, niebieskopłowe grochowe, czerwonopłowe, żółtopłowe, czerwonopłowe grochowe, żółtopłowe grochowe, jednolicie - czerwone, żółte, czarne, białe.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste; niebieskie oraz jednobarwne z zabarwionymi(= nasycony kolor) plecami; u szymli równomierna intensywna mieszanka odpowiedniej barwy podstawowej z kolorem białym.

Duże błędy:

Słaba budowa ciała; cienka, długa szyja; wąska lub kanciasta głowa; zapadnięcia za woskówką; cienki dziób; głowa noszona ku dołowi; grube lub niewykształcone woskówki; równomiernie szeroka brew dookoła; matowe oczy; biały plecy u niebieskich i jednobarwnych.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie (postawa, budowa, figura) – głowa z dziobem – woskówki – oczy i brwi - kolor upierzenia.

Grupa II Brodawczaki

Obrączka numer 9

Wydanie 2007