KURAK
MALTAŃSKI
Pochodzenie:
Włochy, około 1850 roku sprowadzone do Austrii i południowych regionów Niemiec.
Wrażenie ogólne:
Wygląd typowy dla kuraków, na wysokich nogach, głowa
i ogon wysoko noszone. Tułów im krótszy tym lepszy, prawie tak szeroki jak
długi. Mocny lecz nie brakuje mu swoistej elegancji.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Wydłużona, mało wypukła, czoło wąskie. |
|
Oczy: |
Nieco głębiej położone, u białych ciemne, przy
innych kolorach pomarańczowe. |
|
Brew: |
U białych czerwona, u pozostałych biała lub koloru
cielistego, w zależności od koloru upierzenia. |
|
Dziób: |
Średniej długości, mocny o nieco zagiętej górnej
części. U białych, czerwonych i żółtych koloru wosku, u brązowych rogowy, u
innych ciemny. Woskówki gładkie. |
|
Szyja: |
Bardzo długa, mało wygięta, noszona pionowo,
prawie cienka, niezbyt stromo połączona z piersią. Gardło głęboko wycięte. |
|
Pierś: |
Wysoko noszona, nie rozdwojona. Brzuch krótki i
okrągły, tylna część tułowia nie za wąska, dobrze opierzona. |
|
Plecy: |
Krótkie, szerokie, w poziomie, z szyją i ogonem
tworzą literę U. |
|
Skrzydła: |
Bardzo krótkie, przy łokciu dość szerokie i luźno
przylegające, lotki krótkie i wąskie, przed ogonem wysoko uniesione, nie
krzyżują się. |
|
Ogon: |
U podstawy szeroki, zwężający się przy końcu,
bardzo krótki – jakby był obcięty. Tworzy z plecami jakby kąt prosty. Klin
pełny, opierzony, w kształcie poduszki. |
|
Nogi: |
Uda długie, wystające, mocne, opierzenie ud nie za
długie ale dobrze przylegające. Skoki bardzo długie, mocne, nieopierzone,
mocne stawy, palce długie i mocne, dobrze rozstawione. |
|
Upierzenie: |
Nie za gęste, dobrze przylegające. |
Rodzaje kolorów:
Biały, czarny, niebieski z czarnymi pasami, brązowy,
czerwony, niebieski groch,