GARŁACZ

ANGIELSKI

DUŻY

Rozmiar: 7854 bajtów

 

 

 

 

Pochodzenie:

Anglia. W połowie XIX wieku sprowadzony do Niemiec.

Wrażenie ogólne:

Największy z Garłaczy, którego oceniać należy z punktu widzenia całkowitej harmonii wszystkich części figury. Postawa tak wyprostowana, że od oka do czubka środkowego palca można przeciągnąć pionową linię. Bardzo ruchliwy.

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

W porównaniu do wielkości gołębia mała, gładka, wysklepione czoło w miarę wysokie.

Oczy:

Koloru pomarańczowego, u białych ciemne.

Brew:

Wąska, dopasowana do koloru upierzenia.

Dziób:

Długi, dość mocny, u czarnych i niebieskich, posiadających rysunek serca, ciemny, przy innych kolorach możliwie jasny. Woskówki małe, gładkie,

Szyja:

Tak długa jak tylko możliwe, Gardło w nadętym stanie w górnej części kuliste, zwężające się stopniowo do piersi, ale dobrze od piersi odstające, od potylicy (tyłu głowy) do ramion tworzy łagodny łuk. 

Pierś:

Część korpusu od wola do ud, zwana talią (kamizelką), powinna być długa, mostek powinien lekko wystawać. Brzuch - długi, wąski.

Plecy:

Długie, wąskie, proste, tworzące jedną linię z ogonem, w ramionach nieco wklęsłe, opadające bardzo spadziście do tyłu.

Skrzydła:

Długie, wąskie i bardzo mocno zamknięte, końcówki skrzydeł nie powinny się krzyżować.

Ogon:

Możliwie wąski i silnie zamknięty. Pióra mocne, szerokie, ale niezbyt długie, koniec ogona nie powinien dotykać podłoża.

Nogi:

Proste, długie i ściśle obok siebie stojące. Pięty powinny być  skierowane tak, by przy prawidłowej postawie wewnętrzne czubki palców się dotykały. Uda od torsu aż do pięt lekko wygięte do przodu (mocno wygięte uda są karalne). Uda i skoki są opierzone w małe, białe piórka. Winny one tak przylegać (być zawinięte), aby oglądając je z przodu i z boku, nie przebijał się w żadnym miejscu czerwony kolor skoków. Palce winny być opierzone wąskimi piórami o długości do 5cm, tak by tworzyły one przykrycie palców. 

Upierzenie:

Gładkie, mocno przylegające, podkreślające smukłość i elegancję figury.

 

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe białe. Z sercem: czarne, niebieskie, czerwone, żółte, niebiesko-płowe, brązowo-płowe, czerwono-płowe i żółto-płowe.

 

Kolor i rysunek:

Wymagane są czyste kolory. U gołębi z rysunkiem serca, dolne części tzw. talia, brzuch, lotki i nogi białe. W środku szyi między oczami rozciąga się biała wstęga w formie półksiężyca, tzw. serce. Półksiężyc nie powinien wychodzić końcami poza uszy (gdyż wtedy szkodzi to i utrudnia hodowlę gołębi o czystym zabarwieniu tęczówki). Na skrzydłach, w pobliżu ramion znajduje się tzw. róża, którą tworzą pojedynczo wyrastające białe piórka – możliwie 5 – 12 (rysunek serca oraz róży  rzadko bywa poprawny i przy ocenie nie odgrywa większego znaczenia). Kolorowa pierś powinna odcinać się równo, w możliwie prostej linii od białego brzucha. U gołębi czarnych, niebieskich i niebiesko-płowych z sercem, ogon jest kolorowy, w pozostałych kolorach jasny lub biały.

 

Duże błędy:

Niezgrabny, ociężała figura, zbyt krótka przednia część, niskie, szerokie, zgięte, iksowate nogi, szeroka lub zbyt wąska postawa, która wpływa na ograniczenie w poruszaniu się, zbyt mało pionowa postawa, mocna sztywność, niewystarczające opierzenie nóg i palców, niewystarczające ukształtowanie wola, nadmiernie nadęty brzuch, inny niż właściwy kolor ogona.

 

Uwagi do oceny:

Wielkość figury –  postawa figury – nadęcie – postawa i opierzenie nóg – kolor – rysunek – kolor oczu – ogólny wygląd.

 

 

Grupa IV Dęte

Obrączka numer 10

Wydanie 2001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


GARŁACZ

ANGIELSKI

MINIATUROWY

 

 

 

 

Wzorzec garłacza angielskiego miniaturowego odpowiada wzorcowi angielskiego garłacza dużego, lecz miniaturowy posiada znacznie mniejszą długość figury i nóg.

Jest mniej niż 2/3 wielkości angielskiego garłacza dużego, dużo węższy, delikatniejszy i ładniej ukształtowany. Ma proporcjonalnie wysoko ustawione nogi i delikatną figurę które to elementy mocno wpływają na jego wartość.

 

 

 

Grupa IV Dęte

Obrączka numer 8

Wydanie 2001