GARŁACZ   MARCHENERO

Rozmiar: 80617 bajtów

Pochodzenie: Rasa wyhodowana ponad 100 lat temu w mieście Marchenero, w Andaluzji (Hiszpania). Pierwotnie hodowany do lotów, obecnie występuje też jako gołąb wystawowy.

 

Wrażenie ogólne: średnio duży, jednak z wyglądu nieco ociężały. Wypełniony tułów, pozioma postawa, średnio duże gardło, wysklepiony ogon, lekko rozluźnione upierzenie. Prawidłowa ocena gołębia jest jedynie możliwa, gdy stoi on na cokoliku i jest w akcji.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Owalnie wydłużona, tylko czoło lekko odbiega od owalu. Gładka.

Oczy:

Barwy czerwonej do pomarańczowej. Przy brązowej barwie upierzenia jaśniejsze, przy białej ciemniejsze.

Brwi:

Delikatne, barwy zgodnej z barwą upierzenia – od jasnej do ciemnej.

Dziób:

Średnio długi, barwy zgodnej z barwą upierzenia – od jasnego do czarnego.

Szyja:

Krótka, gardło średniej wielkości, bez wcięcia w dolnej części na styku z tułowiem i jest mało kuliste.

Pierś:

Szeroka, bardzo krótka.

Plecy:

Szerokie, od barków do ogona poziome. W akcji upierzenie pleców i kupra unosi się charakterystycznie.

Skrzydła:

Szerokie, noszone pod ogonem.

Ogon:

Wysklepiony, pochylony do dołu. W akcji dociśnięty pod siebie, szeroki.

Nogi:

Średniej długości, w luźnym upierzeniu brzucha mało widoczne, nieopierzone skoki i palce.

Upierzenie:

Bardzo luźne, optycznie zwiększające figurę, – co jest dopuszczalne.

 

Rodzaje kolorów:

Jednobarwne – czarne, białe, brązowe, ciemne, dominant czerwony, dominant żółty.

Z pasami – niebieskie, niebiesko-płowe, brązowo-płowe, czerwono-płowe, żółto-płowe.


Grochowe – ciemne, niebieskie, niebiesko-płowe, brązowo-płowe, czerwono-płowe, żółto-płowe.

Tygrysowate – czarne, brązowe.

Szeki – czarne, brązowe, niebieskie, dominant czerwony, dominant żółty, wielokolorowe.

 

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory nienasycone (pastelowe), ale czyste. Białe lub jaśniejsze plecy przy połączeniu z kuprem dla kolorów grochowych są dopuszczalne.

Tygrysowate są z barwnymi skrzydłami i ogonem.

Szeki z możliwie równomiernie rozłożonym rysunkiem.

Duże błędy:

Mocno „przyduszona” postawa; gruszkowatego kształtu, lub obwieszone wole; w akcji brak typowej formy pleców; płaski ogon; wysokie unoszenie skrzydeł w akcji; wąski tułów; wadliwy kolor lub rysunek.

Uwagi do oceny:

Postawa w akcji wraz z ułożeniem pleców i ogona – kształt gardła – ułożenie skrzydeł w akcji – barwa upierzenia – kolor oczu.

 

 

 

Grupa IV Dęte

Obrączka numer 8

Wydanie 2005