BERNARDYŃSKI

SROKACZ

Rozmiar: 9249 bajtów

Pochodzenie: Stara rasa gołębi barwnych, od dawna hodowana w południowych Niemczech, szczególnie w Frankonii. Nazwa niemiecka: Bernhardiner Schecken.

 

Wrażenie ogólne: Mocny gołąb typu polnego, gładkogłowy i gładkonogi

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Dobrze wysklepiona i zaokrąglona, gładka.

Oczy:

Ciemne.

Brwi:

Gładkie, o żywej czerwieni.

Dziób:

Średnio długi, koloru cielistego, dobrze przekrwiony.

Szyja:

Średnio długa, elegancka, podgardle dobrze wykrojone.

Pierś:

Szeroka, dobrze wysklepiona.

Plecy:

Długie, lekko opadające w kierunku ogona.

Skrzydła:

Długie, zwarte.

Ogon:

Zwarty.

Nogi:

Średnio długie, gładkie, pazurki jasne.

Upierzenie:

Przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski, niebieski grochowy, niebieskopłowy, niebieskopłowy grochowy, srebrny.

 

Kolor i rysunek:

Kolory: czarny, czerwony i żółty intensywne, czyste, błyszczące; pozostałe kolory jasne i jednolite; srebrny jednolity, delikatny srebrno-szary bez pasa na ogonie i bez czerwieni na szyi i piersi.

Rysunek sroki: szyja, ramiona, pierś, ogon, górne pokrycie ogona oraz klin w kolorze; głowa, plecy, skrzydła i brzuch są białe. Biały rysunek głowy kończy się 1 cm pod dziobem i okiem.

Duże błędy:

Słaby korpus, za gruba szyja, płaska głowa, dziób prawie pod prostym kątem osadzonym w głowie, blada brew, nieostre kolory, błędy w rysunku, biały klin, sitowatość w ogonie.


Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd (budowa, figura) – rysunek i kolor – kształt głowy – brwi.

 

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8

Wydanie 2007