POŁUDNIOWONIEMIECKI ŁYSEK

 

 

Pochodzenie:

Jedna z najstarszych południowoniemieckich ras barwnych. 

Nazwa niem. Süddeutsche Blassen.

Wrażenie ogólne:

Silny, uszlachetniony gołąb typu polnego z koronką i prawie poziomą postawą; gładkonogi bądź z gęstymi łapciami, średniej długości.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:             Możliwie szeroka, z wysklepionym czołem i swobo­dnie sto­ją­cą, wysoko osadzoną koronką, zakończoną bo­czną rozetą.

Oczy:         Ciemne.

Brew:               Wąska, czerwona u ptaków z podstawowym kolo­rem, jasna do czerwonej u pozostałych odmian bar­wnych. Czerwień powinna być intensywna.

Dziób:              Średnio długi, u czerwonych i żółtych jasny (u cze­rwonych gołębic dopuszczone jest lekkie zmatowienie dolnej części dzioba). U gołębi o pozo­stałych kolorach tylko górna część dzioba jasna, dolna zaś w za­le­żno­ści od ubarwienia czarna do jasno rogowej. Wo­skówka gładka, biało przypudrowana.

Szyja:          Średnio długa, podgardle dobrze zaokrąglone.

Pierś:          Dobrze rozwinięta, wydatna.

Plecy:         Lekko opadające.

Skrzydła:    Mocne, dobrze zwarte, przykrywające plecy.

Ogon:         Długi, zwarty.

Nogi:          Krótkie, nieopierzone bądź z gęstymi łapciami, śre­dniej długości i sępimi piórami.

Upierzenie: Dobrze rozwinięte i przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski i oszroniony z czarnymi pa­sami i bez pasów, niebieski grochowy, młynarz z ciemnymi pasami i bez pasów, skowronkowy, niebieskopłowy z ciemnymi pasami i bez pasów, czerwonopłowy, żółtopłowy, czarny i niebieski z białymi pasami i biało łuskowate.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony i żółty równomiernie nasycony i błyszczący; niebieski czysty, nie za ciemny ani za jasny; oszroniony delikatny – na całym korpusie jakby szron osiadł na lodowo-niebieskim kolorze; skowronkowy oraz młynarz kolorem i rysunkiem po­winny przypominać koburskiego skowronka, względnie odpo­wiadać skowronkowatości srebrnej; płowe mają czyste, bez cieni tarcze; grochowe możliwie ostry, równomierny rysunek na skrzydłach. Wszystkie pasy czyste, wąskie, bez przerw i oddzielnie biegnące. Rysunkiem głowy jest biała łysina, oddzielona boczną linią, która biegnie od nasady dzioba przez oczy po dolną krawędź koronki. Mała, kolorowa wypustka pomiędzy nasadą dzioba a okiem jest pożądana.

Duże błędy:

Za mocna budowa ciała; za wysoka postawa; wąska bądź pochyła koronka, brakująca bądź nierówna rozeta; pojedyncze pióra na nogach u gładkonogich; skąpe upierzenie nóg u łapciastych; wa­dli­wy rysunek na głowie; za ciemne brwi; zmatowiała górna część dzioba; za jasna dolna część dzioba u ciemnych odmian barwnych; białe pióra pod ogonem i w upierzeniu nóg; kolor nieczysty i ma­towy.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – mocny korpus – kolor – rysunek na głowie – koronka – oczy –kolor dzioba – upierzenie nóg.

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8(10)

Wydanie 2007