SAKSOŃSKA

CZAJKA

BIAŁOSKRZYDŁA

Rozmiar: 14198 bajtów

Pochodzenie: Wyhodowana w Saksonii i Turyngii. Niemiecka nazwa Sächsiche Verkehrtfügelfarbentauben.

 

Wrażenie ogólne: Gołąb typu polnego, silny, o niskiej postawie, mocno upierzonych nogach (łapcie) gładkogłowy.

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Głowa gołębia typu polnego, czoło wysklepione, zawsze gładka.

Oczy:

Ciemne.

Brwi:

Wąskie, koloru cielistego do czerwonego.

Dziób:

Średniej długości, u czerwonych i żółtych cielisty, u czarnych i niebieskich górna część dzioba koloru czarnego, dolna część dzioba koloru cielistego.

Szyja:

Średniej długości, w okolicy pleców szeroka, podgardle dobrze wykrojone.

Pierś:

Szeroka, głęboka i dobrze wysklepiona.

Plecy:

Długie, szerokie, lekko opadające.

Skrzydła:

Dosyć długie i szerokie.

Ogon:

Długi, dobrze zwarty.

Nogi:

Głęboko osadzone, długie i dobrze upierzone, również dobrze opierzone podudzia.

Upierzenie:

Dobrze rozwinięte.

 

Rodzaje kolorów:

Czarny, niebieski, czerwony, żółty.

 

Kolor i rysunek:

Kolor czarny, czerwony i żółty nasycony; niebieski jasny, równomierny z czarną wstęgą w ogonie.

Kolorowe jest czółko, szyja, pierś, plecy, ramiona (serce), ogon, pokrycie ogona i klin; czółko bokami nie dotyka oczu. Cięcie między kolorową piersią, a białym brzuchem możliwie nisko. Serce symetryczne. Białe są: głowa, skrzydła, brzuch oraz upierzenie nóg.


Duże błędy:

Słaby korpus; za krótkie łapcie oraz luki w upierzeniu nóg; wysoka postawa; wolowatość; brwi z ciemnym nalotem; nieczysto ubarwiony dziób; brak kolorowego czółka, lub czółko za duże, biały śliniak, kolorowe pióra w okolicy dzioba (wąsy), kolorowe boki tułowia, uda i łapcie; bardzo szerokie, nierównomierne serce, białe plecy, sitowaty ogon; białe, matowe, nieczyste w kolorze pióra klina.

 

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd (budowa, postawa, figura) – rysunek – kolor upierzenia – łapcie – kolor dzioba i oczu.

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 11

Wydanie 2007