SAKSOŃSKI

BIAŁOGON

Rozmiar: 15943 bajtów

Pochodzenie: Saksonia. Nazwa niemiecka Sächsischer Weißchwanz.

 

Wrażenie ogólne: O niskiej postawie gołąb typu polnego, o mocno opierzonych nogach.

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Okrągła, nieco podłużna, czoło wysklepione, zawsze gładka.

Oczy:

U czarnych, niebieskich, niebieskopłowych, niebieskopłowych grochowych oraz miedzianych są ciemne. U czerwonych, żółtych od pomarańczowych do żółtych. U miedzianych dopuszcza się szaroczarny kolor oczu.

Brwi:

Wąskie, u czerwonych i żółtych od bladych do czerwonych. U pozostałych kolorów są ciemne.

Dziób:

Średniej długości; u czerwonych i żółtych koloru cielistego, u niebieskopłowych i niebieskopłowych grochowych jest rogowy; u pozostałych kolorów upierzenia jest czarny (u miedzianych dopuszcza się nieco jaśniejszy).

Szyja:

Średniej długości, u podstawy mocna, podgardle dobrze zaokrąglone.

Pierś:

Szeroka, dobrze wysklepiona, noszona nisko.

Plecy:

Szerokie, długie, lekko opadające.

Skrzydła:

Długie i szerokie.

Ogon:

Długi, dobrze zwarty.

Nogi:

Długie i dobrze upierzone, długie sępie pióra, głęboko osadzone.

Upierzenie:

Dobrze rozwinięte i dobrze przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Czarne z białymi pasami lub białołuskowate (te ostatnie bez lub z rysunkiem zięby); niebieskie grochowe, niebieskopłowe bez lub z czarnymi albo białymi pasami; niebieskopłowe białołuskowate, niebieskopłowe grochowe, czerwone, żółte, miedziane.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory powinny być czyste i klarowne. Korpus u miedzianych powinien być błyszcząco czarny, tarcze kasztanowe, końce piór czarne lub z czarnym


obramowaniem, lotki na zewnątrz czarne, bez lub z brązowym rysunkiem zięby, wewnątrz brązowe. Słaby nalot na łapciach, po bokach korpusu i na klinie podlega łagodnej ocenie.

Białe są: czółko, które nie powinno być ani za duże ani za małe oraz dwanaście sterówek i pokrycie ogona. Prosta i zdecydowana powinna być granica pomiędzy bielą ogona, a kolorowym korpusem. Pozostałe upierzenie jest kolorowe.

 

Duże błędy:

Słaby korpus; jasna górna część dzioba u niebieskich i czarnych; dziób z ciemniejszym nalotem u czerwonych i żółtych; za krótkie łapcie oraz braki w upierzeniu łapci, białe cętki na głowie; brak białego czółka; biały klin i okolice odbytu; nalot podobny do pleśni na klinie; mniej niż dwanaście białych sterówek; rdzawy i nierównomierny kolor niebieski; brak połysku u czarnych, czerwonych i żółtych; bardzo ubogie pasy i łuskowanie.

Uwagi do oceny:

 

Ogólny wygląd (budowa, postawa, figura) – łapcie – pasy oraz łuskowatość – kolor i rysunek – koronka – kolor dzioba i oczu.

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 11

Wydanie 2007