SAKSOŃSKI

ŁYSEK

DWUCZUBY

Rozmiar: 15131 bajtów

Pochodzenie: Saksonia; prawdopodobnie przodkami saksońskiego łyska dwuczubego były turkoty i pierwotne formy gołębi zwanych łyskami. Niemiecka nazwa Sächsiche Pfaffentauben.

Wrażenie ogólne: Silny i stosunkowo niski gołąb typu polnego, ma dobrze rozwinięte upierzenie nóg (łapcie), wyłącznie dwuczuby.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Wysklepiona, szeroka; bogata w pióra koronka, zakończona rozetami; dobrze rozwinięty goździk; podczas swobodnej pozy przednia część głowy lekko pochylona w dół.

Oczy:

Ciemne.

Brwi:

Wąskie, koloru cielistego do czerwonego.

Dziób:

Średniej długości, koloru cielistego. U czarnych i niebieskich dolna część dzioba jest ciemna. Małe, ciemne plamki na górnej części dzioba pod goździkiem u czarnych i niebieskich (szczególnie u starych) gołębi nie jest wielkim błędem.

Szyja:

Przysadzista, mocna, podgardle dobrze wykrojone.

Pierś:

Szeroka, nieco wysunięta do przodu.

Plecy:

Długie, szerokie, lekko opadające.

Skrzydła:

Dosyć długie i szerokie, dobrze przylegające do korpusu.

Ogon:

Długi i zwarty.

Nogi:

Głęboko osadzone, gęste i dobrze upierzone łapcie, również dobrze opierzone podudzia.

Upierzenie:

Bogate, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, niebieski, czerwony, żółty, wszystkie z białymi pasami lub łuskowate, także niebieskie bez pasów.

Kolor i rysunek:

Kolor niebieski jasny; pozostałe kolory soczyste i czyste, łuskowate o małych trójkątnych łuskach, czarne białołuskowate z rysunkiem zięby lub bez.

Biała jest jedynie górna część głowy (łuska). Linia rozgraniczająca białą łyskę od barwnej części głowy biegnie od przedłużenia linii podziału dzioba do koronki, która to koronka powinna być kolorowa, goździk zaś biały.


Duże błędy:

Za krótka lub słaba budowa korpusu; za wysoka postawa; za krótka łyska; krzywa lub za nisko osadzona linia miedzy bielą, a kolorem na głowie; mocne braki w barwie dzioba; wąska lub krzywa koronka, krzywy lub krótki, obwisły goździk; ograniczona swoboda patrzenia; braki w pasach lub łuskowaniu na tarczach skrzydeł; matowe lub niejednolite ubarwienie, szczególnie niebieskawy ogon oraz klin lub brzuch u czerwonych; za jasne plecy lub mocno czerwonawe piersi u niebieskich; jakby spleśniałe lub białe pióra w ogonie, klinie i łapciach lub przedniej części szyi.

 

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd (budowa, postawa, figura) – kolor upierzenia – rysunek głowy – koronka i goździk – upierzenie nóg – pasy – kolor dzioba i oczu.

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 11

Wydanie 2007