Turyńska czajka

 

(niem. Thüringer Fliegentaube;

ang. Thuringian Wing Pigeon,

franc. Pigeon á Ailes Colorées de Thuringe)

 

Rozmiar: 10659 bajtów

Pochodzenie:

 

Południowa Turyngia. Gołębie z plamistym rysunkiem na skrzydłach wyhodowane zostały w Czechach.

Wrażenie ogólne:

Silna, nieco wydłużona postawa gołębia typu polnego, o prawie poziomym korpusie.

Cechy rasowości:

Głowa:

Podłużna, dobrze zaokrąglona, bez koronki lub z koronką zakończoną rozetami.

Oczy:

Ciemne; gładka, czerwona i wąska brew 

Dziób:         

Średnio długi; czarny u niebieskich i niebiesko grochowych, rogowy u niebiesko-płowych i u grochowych niebiesko-płowych, ciemno rogowy u czerwono-płowych i grochowych czerwono-płowych, jasno rogowy u żółtych i grochowych żółto-płowych. Dolna część dzioba zawsze cielista. Woskówki słabo rozwinięte, biało przypudrowane.

Szyja:

Średnio długa, u podstawy mocna, w kierunku głowy zwężająca się, podgardle dobrze zaokrąglone.

Pierś:

Szeroka, dobrze zaokrąglona.

Plecy:

Długie, lekko opadające, w ramionach szerokie.

Skrzydła:

Długie, zwarte, dobrze przykrywające plecy.

Ogon:

Długi i zwarty.

Nogi:

Średniej długości, nieupierzone, barwa pazurków bez znaczenia.  

Upierzenie:

Pióra długie, dobrze rozwinięte, przylegające, dozwolone pióra tłuszczowe (Schmalzkiele).

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, niebieski z czarnymi pasami i bez pasów, niebiesko-płowy z ciemnymi lub bez pasów, czerwono-płowy, żółto-płowy, niebieski, czerwony oraz żółty grochowy, niebiesko-brązowo łuskowaty, niebiesko-siarkowy łuskowaty; z białymi pasami i łuskowate w kolorze czerwonym, żółtym, niebieskim, niebiesko-pło­wym, plamiste w kolorze czarnym, czerwonym, żółtym, niebieskim i niebiesko-płowym.

Kolor i rysunek:

Biel jest podstawowym kolorem.  Kolorowa jest mała plamka na czole i skrzydłach, z wyjątkiem piór na ramionach, które tworzą szerokie, zaokrąglone białe serce na plecach. Plamka może mieć kształt gruszki (u góry szersza), lancetowaty lub szerokiej kreski. Sięgać powinna środka oczu, lecz nie może stykać się z oczami ani sięgać poza oczy. Łączy się wyraźnie, bez przerw z dziobem.

Kolor u gołębi czarnych, czerwonych, niebieskich i żółtych powinien być intensywny i czysty, szczególnie u gołębi z białymi pasami i biało-łuskowatymi. Pióra pod skrzydłami powinny być kolorowe, ale pojedyncze białe pióra nie odgrywają większej roli. Ubarwienie lub jego brak pod skrzydłami u gołębi inaczej ubarwionych nie odgrywa żadnej roli.  

U niebieskich i niebiesko-płowych kolor powinien być równo rozłożony, jednakże lotki wyraźnie ciemniejsze. Płowość na tarczach skrzydeł zaś czysta i równomiernie rozłożona.  U czerwono-płowych oraz żółto-płowych, a także u grochowych lotki są nieco jaśniejsze. Oba pasy powinny być czyste, wąskie i obejmujące całe skrzydła. Czarno-łuskowate powinny mieć rysunek zięby na skrzydłach.

Białe pióra u plamistych powinna być równomiernie (naprzemian kolorowe i białe pióra) rozłożona na lotkach pierwszego i drugiego rzędu. 

Duże błędy:

Słaba i za krótka figura; płaska głowa, niepełna koronka, brak rozet, ciemna lub matowa brew, plamistość na dolnej części dzioba. U czerwonych i żółtych ciemniejsza dolna część dzioba. U czarnych i niebieskich niedostatecznie intensywnie kolorowa górna część dzioba. Pojedyncze pióra na nogach. Za długa, za szeroka, krzywa lub za szeroko osadzona plamka na czole. Kolorowe policzki, kolorowe pióra w tzw. sercu, za szerokie lub za wąskie serce. U czarnych, czerwonych, niebieskich i żółtych za dużo białych piór pod skrzydłami. Białe pióra kciuka, dużo kolorowych piór na udach, trzy pasy na skrzydłach, lekko zaznaczone pasy u gołębi bez pasów,  rdzawe pasy, brak obrzeżenia białych pasów u niebieskich, rdzawe lotki (u brązowo i siarkowo-łuskowatych przy zamkniętych skrzydłach), trzcinowate lotki (u biało pasiastych i biało łuskowatych przy zamkniętych skrzydłach)

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – budowa i postawa – kolor – rysunek – dziób – kolor oczu

 

Obrączka nr 8