TURYŃSKI

ŁYSEK

BIAŁOOGONIASTY

Rozmiar: 10370 bajtów

Pochodzenie: Turyngia i przylegające do niej miejscowości na terenie Hesji (Niemcy). Nazwa niemiecka - Thüringer Mäusertauben.

Wrażenie ogólne:  Silny, barwny gołąb typu polnego, z prawie poziomą postawą.

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Wydłużona, wysklepiona, z szeroką koronką, zakończoną rozetami.

Oczy:

Ciemne.

Brwi:

Wąskie, barwy od jasnej do czerwonej.

Dziób:

Średniej długości, u żółtych i czerwonych koloru cielistego (u czerwonych samic dopuszczalny delikatny cie­mniejszy nalot). Górna część dzioba u pozostałych zawsze cielista, a dolna zależna jest od koloru upierzenia – od rogowego do czarnego. Woskówki słabo rozwinięte, biało przypudrowane.

Szyja:

Średniej długości, u podstawy szeroka, zwężająca się w kierunku głowy, podgardle dobrze wykrojone.

Pierś:

Szeroka, dobrze zaokrąglona.

Plecy:

Długie, lekko opadające, w ramionach szerokie.

Skrzydła:

Długie, szerokie, zwarte, dobrze przykrywające plecy.

Ogon:

Długi, zwarty.

Nogi:

Średniej długości, nieopierzone, kolor pazurków jest bez znaczenia.

Upierzenie:

Dobrze rozwinięte, przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty i niebieski z czarnymi, białymi lub bez pasów; niebieskopłowe z ciemnymi, białymi lub bez pasów; czerwonopłowe, żółtopłowe, niebieskie grochowe, niebieskopłowe, czerwonopłowe i żół­topłowe; skowronkowate, niebiesko-brązowo oraz niebiesko-siar­kowo łuskowate, czarne szpakowate.

 

Kolor i rysunek:

 

Czarny, czerwony, żółty czysty i błyszczący; niebieski jasny; czarne szpakowate mają biały półksiężyc na piersiach oraz białe pasy; niebieski i płowe czyste, bez cieni tarcze na skrzydłach. Wszystkie pasy czyste, wąskie, biegnące poprzez całe tarcze. Grochowe z delikatnym rysunkiem; skowronkowate mają piersi koloru ochry; u


brązowo łuskowatych i siarkowo łuskowatych pióra mają delikatne ciemne obrzeżenia. Kolorowe są sterówki po obu stronach ogona (Dozwolony jest stosunek: 1/1, 2/2, 2/1, a także cały ogon biały).

Białe są: krymka oraz ogon poza bocznymi sterówkami, pióra pokrywowe w ogonie oraz klin. Linia między kolorowymi piórami na głowie a białą krymką powinna przebiegać od kąta dzioba, poprzez oczy lub pod oczyma, aż do tyłu głowy, gdzie styka się z zawsze kolorową koronką. Kilka białych pióra wokół odbytu nie jest błędem.

Duże błędy:

Słaba budowa, wąska lub krzywa koronka, brak rozet. U czerwonych i żółtych dziób z nalotem, u czarnych dolna część dzioba nie całkowicie czarna, górna zaś część dzioba z ciemniejszym nalotem. Pióra na nogach, wadliwy rysunek krymki na głowie. Kolorowy klin, dużo białych piór na plecach i brzuchu, matowe lub nie czyste kolory, pokazujący się trzeci pas, widoczne delikatne pasy na tarczach gołębi bez rysunku.

 

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd – budowa korpusu – kolor – rysunek– koronka – kolor dzioba i oczu.

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8

Wydanie 2007