TURYŃSKI

Z KSIĘŻYCEM

Rozmiar: 9423 bajtów

Pochodzenie: Turyngia (Niemcy). Nazwa niemiecka Thüringer Mondtauben.

 

Wrażenie ogólne: Silny, barwny gołąb typu polnego, z prawie poziomą postawą, z gładką głową.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Wydłużona, wysklepiona, dobrze zaokrąglona, gładka.

Oczy:

Ciemne lub pomarańczowe.

Brwi:

U żółtych jasne, u brązowych ciemne.

Dziób:

Średniej długości, u żółtych od cielistego do jasnorogowe­go; u brązowych ciemnorogowy. Woskówki słabo ro­zwinięte, biało przypudrowane.

Szyja:

Średniej długości, podgardle dobrze wykrojone.

Pierś:

Szeroka, dobrze zaokrąglona.

Plecy:

Długie, lekko opadające, w ramionach szerokie.

Skrzydła:

Długie, zwarte, dobrze przykrywające plecy.

Ogon:

Długi, zwarty.

Nogi:

Średniej długości, nieopierzone, kolor pazurków jest bez znaczenia.

Upierzenie:

Dobrze rozwinięte, przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

 

Brązowy i żółty.

Kolor i rysunek:

 

Pióra okrywowe koloru kości słoniowej, pod okrywą zaś ze zdecydowaną pigmentacją. Księżyc pod przednią częścią szyi i dwa pasy na skrzydłach zdecydowanie intensywne w kolorze brązowym lub żółtym. Rysunek na piersiach jest kształtu półksiężyca; szeroki około 3 cm, długi około 6 cm. Brzegi księżyca u góry i na dole wyraźnie odcinające się od tła, bez braków, po bokach możliwie ostro zakończone, niesięgające tylnej części szyi. Wąskie pasy biegną równo prze całe skrzydła i obok siebie. Dozwolona jest słaba pigmentacja na dolnej części ogona oraz wewnętrznej części chorągiewek lotek.


Duże błędy:

Wątła, krótka budowa; u żółtych za ciemny dziób, u czerwonookich za jasny kolor oczu; nierównomierny, za ciemny, niebieskawy kolor zasadniczy, za krótkie lub matowe pasy, pokazujący się trzeci pas, matowy, przerwany, albo zbyt rozciągnięty księżyc, pigmenty poza księżycem na piórach okrywowych szyi.

 

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd (budowa, postawa) – kolor – kolor i forma księżyca – kolor dzioba i oczu.

 

 

 

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8

Wydanie 2007