MEWKA

CHIŃSKA

Rozmiar: 19799 bajtów

 

 

 

 

 

Pochodzenie:

Należy do kręgu ras pochodzenia północno afrykańsko - hiszpańskiego. W połowie XIX wieku sprowadzona do Niemiec (między innymi z Francji) w kilku rodzajach ubarwienia. W Polsce przez szereg lat zaliczana do grupy mewek.

Wrażenie ogólne:

Gołąb o spokojnym ufnym charakterze, krótkim korpusie, szerokiej piersi, głęboko stojący. Specyficzna dla tej rasy jest struktura upierzenia.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Lekko wyciągnięta, szeroka między oczami, czoło dobrze wypełnione.

Oczy:

Duże, żywe, ciemne u białych, tarczowych i kolorowo ogoniastych; czerwone do pomarańczowych u innych.

Brew:

Gładka, jasna, nie czerwona.

Dziób:

Szeroko osadzony, średniej długości; u białych, tarczowych i z kolorowymi ogonami koloru cielistego; u innych w zależności od koloru upierzenia, jasny do czarnego. Woskówki gładkie, mało rozwinięte.

Szyja:

Średniej długości, poprzez grzywę lekko odchylona do tyłu. Z przodu i z boków okryta poduszkami.

Pierś:

Tak szeroka jak tylko możliwe.

Plecy:

W ramionach tak szerokie jak tylko możliwe, lekko opadające.

Skrzydła:

Krótkie, o szerokich chorągiewkach.

Ogon:

Krótki, zamknięty, składający się z 12 piór.

Nogi:

Krótkie, szeroko rozstawione, skoki nieopierzone.

Upierzenie:

O szerokich chorągiewkach, miękkie i bogato rozwinięte.

 

Struktura upierzenia:

Kołnierz :

tak duży jak tylko możliwe, szczelnie zamknięty, wybiegający do tyłu  w grzywę.

Grzywa :

utworzona przez poziomo do tyłu stojące pióra na karku.

Górna poduszka :

składa się z długich i miękkich, sterczących na zewnątrz i na bok                      piór piersiowych, bez luk, które składają się na wyjątkową szerokość piersi. Patrząc z boku jest wysklepiona, sięgająca do kołnierza. Dobrze  zakrywa obydwa przeguby skrzydeł.


Przedziałek:

poziomy przedziałek ciągnący się od jednego przegubu skrzydła do drugiego i umiejscowiony tak głęboko, jak tylko możliwe – odchylając górną poduszkę od dolnej poduszki.

Dolna poduszka :

rosnące do dołu i na boki pióra pomiędzy przedziałkiem, a spodenkami tworzą dolną poduszkę. Za pomocą swej długości i szerokości przykrywają one w całości przegub skrzydła.

Spodenki :

przed udami mocno rozwinięty kulisty czub piór, który powinien sięgać do stawu skokowego.

 

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe: białe, czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami. Niebiesko - płowe z ciemnymi pasami, niebiesko - siwe, niebieskie - grochy, niebiesko – płowe - groch, czerwono - płowe, żółto - płowe, czerwono – płowe - grochy, żółto - płowe- grochy. Wielokolorowe. Tygrysowate: czarne, czerwone, żółte. Tarczowe i o kolorowych ogonach: czarne, niebieskie, niebiesko - płowe, czerwone, żółte. Żółte z białymi tarczami.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste i możliwie nasycone. Przebieg pasów odgrywa pośrednią rolę. Rysunek tarcz i z kolorowymi ogonami, jak u porównywalnych ras.

 

Duże błędy:

Długi, wąski korpus; wysoka postawa; rybi grzbiet; zbyt wielki lub jednostronny bukiecik; brak grzywy; jednostronna pionowo podzielona płytka lub rzadka oraz rozetowa poduszka; krzywy przedziałek; zbyt wiele rosnących do dołu piór w górnej  poduszce; zbyt mało piór w dolnej poduszce, otwarty lub przerośnięty kołnierz, jednostronne lub zbyt skąpe spodenki; nastroszone pióra w ogonie; czerwona lub gruba brew.

Uwagi do oceny:

Jedynie w stanie spoczynku gołębia można w pełni poznać jego strukturę. Przy ocenie główny nacisk położyć na upierzenie, kształt struktury i typ. Głowa, kolor i rysunek należy brać dopiero pod uwagę przy końcu oceny.

 

 

Grupa VII Strukturalne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001