Rozmiar: 20464 bajtów

PAWIK

INDYJSKI

 

Pochodzenie: Rasa powstała przed wiekami w Azji. Po raz pierwszy została opisana w 1590 roku, a sprowadzona do Niemiec z USA. Powszechnie znana od 1976 roku.

 

Wrażenie ogólne: Krzepki, bogaty w pióra gołąb o poziomej postawie. Ogon prawie o kształcie lejka i trzymany prosto, nogi o krótkim upierzeniu, głowa o urozmaiconej strukturze.

Wzorzec: cechy rasowości.

 

Głowa:

Proporcjonalnie mocna w stosunku do tułowia, podłużna, gładka, ze spiczastym czubkiem lub koronką zakończoną rozetami. Czoło wysklepione.

Oczy:

U gołębi z białą głową ciemne; u pozostałych pomarańczowe, perłowe lub ciemne.

Brwi:

Cienkie, o kolorze zależnym od upierzenia.

Dziób:

Średniej długości, nie za cienki; cielisty u białych, żółtych, czerwonych, kawowo-złocistych, agatowych, De Roy, tarczowych, barwnoogoniastych; koloru rogowego u kawowych (dun), niebieskopłowych, grochowych niebieskopłowych i z lustrami w ogonie, wielobarwnych (ang. almond) i Kite (kania); czarny u niebieskich i czarnych. Woskówki małe i gładkie.

Szyja:

Średniej długości, gruba, noszona prosto, niepulsująca.

Pierś:

Szerokie i zaokrąglone.

Plecy:

Szerokie, zaokrąglone; odległość między szyją a ogonem od 3 do 4 centymetrów. Brak gruczołu kuprowego.

Skrzydła:

Noszone poniżej ogona, lecz niedotykające ziemi.

Ogon:

Duży, trzymany prosto, o nieco lejkowatym kształcie, głowa około 4 centymetry poniżej końca ogona, patrząc z tyłu nie mniej jak trzy czwarte koła.

Nogi:

Średniej długości, palce dokładnie przylegające do ziemi, krótko upierzone, pióra zakrywające palce.

Upierzenie:

Bujne, jednakże pióra niezbyt miękkie.


 

Rodzaje kolorów:

Jednobarwne: biały, czarny, kawowy (dun), czerwony, żółty, niebieski z czarnymi pasami, niebieski grochowy, niebieskopłowy, grochowy niebieskopłowy, mleczny (Milky), wielobarwny (Almand), Kite (kania), kawowo-złociste, agatowe czerwone i żółte, De Roy.

Z lustrzanym ogonem: czerwony i żółty.

Barwnoogoniaste: czarny, czerwony, żółty, niebieski.

Białoogoniaste: czarny, czerwony, żółty, niebieski, niebieskopłowy.

Tarczowe: czarny, czerwony, żółty, niebieski, niebieskopłowy, grochowy niebieskopłowy, mleczny (Milky).

Srokate: czarny, kawowy (dun), czerwony, żółty, niebieski z czarnymi pasami, grochowy niebieski, grochowy niebieskopłowy.

 

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory równomiernie rozłożone, intensywne i czyste.

U wielobarwnych podstawowym kolorem jest kolor kremowy, względnie migdałowy, na którym rozłożone są możliwie równomiernie różnokolorowe cętki i pióra; lotki i ogon są od koloru kremowego do białawego z czarnymi lub migdałowymi cętkami, względnie długimi kreskami (paskami). Gołębie starsze są ciemniejsze. Samice zawsze są gorzej ubarwione niż samce.

Kite są ciemno-czarne z więcej lub mniej mocnym lśniącym nalotem brązowym na szyi i piersi oraz brązowym nalotem na lotkach i ogonie.

U kawowo-złocistych na piersi kolor jest rozjaśniony dzięki żółtawemu nalotowi, sięgającemu aż na piersi. Lotki i sterówki przy stosinie mają  żółty nalot.

Agatowe są jednobarwne, względnie z więcej lub mniej przenikającą pióra bielą, lecz bez wyraźnego rysunku. Lotki i sterówki powinny być kolorowe, przy stosinie jednak z białym nalotem.

Gołębie odmiany De Roy są pomarańczowożółte, pióra częściowo z mahoniowymi końcami lub plamami, ewentualnie przenikające bielą. Lotki i sterówki w wachlarzu w większej części jaśniejsze.

U lustrzanych w ogonie szeroka, przez wszystkie pióra biegnąca biała wstęga.

U barwnoogoniastych z kolorową, u białoogoniastych możliwie z białą „górną i dolną poduszką” (pokrycie ogona i klin)

Tarczowe z od 7 do 12 białymi lotkami.

Srokate (szeki) możliwie z równomiernie rozłożonym rysunkiem. Lotki i ogon (wachlarz) także srokaty (nie może być cały biały).

 

Duże błędy:

Za mały lub za wąski tułów; drżenie szyi, niewidoczne plecy, skierowana ku górze postawa, lotki dotykające ziemi, niewystarczająco otwarty ogon, luki w upierzeniu ogona, niezbyt zaokrąglony ogon, za niska postawa, chód na końcach palców, za krótkie upierzenie nóg, uboga koronka, płaskie czoło, za długi dziób, ubogie kolory, duże błędy w rysunku.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – budowa – sposób noszenia, wielkość, forma ogona – sposób noszenia i wielkość szyi oraz charakterystyczny zarys głowy – postawa i upierzenie nóg – kolor i rysunek.

 

 

 

 

Grupa VII Strukturalne

Obrączka numer 9

Wydanie 2007