MEWKA

NIEMIECKA

TARCZOWA

Rozmiar: 11102 bajtów

 

 

 

 

Pochodzenie:

Stara rasa, podstawowy materiał przy tworzeniu wszystkich niemieckich mewek. Od lat 80-tych ubiegłego wieku, gdy sprowadzono z Azji Mniejszej i Północnej Afryki mewki o ładnej budowie, szlachetnej głowie i krótkim dziobie, które zostały zmodernizowane poprzez odpowiednie krzyżowanie. Do tego celu używano mewek tarczowych Anatolskich, egipskich (Afrykańskich Owl) oraz Turbitów starego typu.

Wrażenie ogólne:

Krótki, szeroki i okrągły, dumna postawa, z dobrze rozwiniętym żabotem.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Możliwie okrągła, kulista, szeroka z dobrze wypełnioną partią czołową, pełne policzki; gładkogłowe, z koroną albo z czubkiem.

Oczy:

Duże, ciemne, w środku głowy osadzone.

Brew:

 

Dziób:

Krótki, tępy i szeroko osadzony, możliwie dużo substancji w części górnej i dolnej dzioba, czoło wysklepione, aż do dołu bez załamania. Przedłużenie linii przecięcia dzioba powinno przechodzić pod dolną częścią brwi. Część górna i dolna dzioba winna się dobrze pokrywać, dobrze zamknięta; koloru cielistego.

Szyja:

Krótka, pełna, cofnięta do tyłu; gardło z dobrze rozwiniętym podgardlem (wama).

Pierś:

Szeroka, pełna, dobrze wysklepiona.

Plecy:

Krótkie, w barkach szerokie, opadające.

Skrzydła:

Dobrze przylegające do korpusu, mocno zamknięte, lekko spoczywające na brzegu ogona.

Ogon:

Krótki, zamknięty.

Nogi:

Krótkie uda, przykryte upierzeniem podbrzusza, skoki nieopierzone.

Upierzenie:

Przylegające, żabot dobrze rozwinięty.

 

 

Rodzaje kolorów:

Niebieskie i niebiesko - płowe z czarnymi wzgl. ciemnymi pasami, czarne, kawowe, czerwone, żółte, niebieski - groch, czerwono - płowe, żółto - płowe.


Kolor i rysunek:

Tylko tarcze skrzydeł są kolorowe, pozostałe upierzenie białe. Pożądanych jest 8 - 10 białych lotek, lecz 6 czy 7 nie jest błędem, dopóki ukształtowane są owalnie tarcze skrzydeł. Na tarczach nie może być nic białego, a na białym upierzeniu żadnych kolorowych  piór; portki (kolorowe pióra na udach) i  małe nierówności koloru i w rysunku nie odgrywają dużego znaczenia.

 

Duże błędy:

Długi korpus, wąska pierś, wąskie lub płaskie czoło, załamany profil, wklęśnięcia, długi lub cienki dziób, brak podgardla (wamy), brak żabotu, opuszczone skrzydła, czerwona brew, bardzo źle uformowana korona.

 

Uwagi do oceny:

Głowa i dziób – figura – postawa – żabot – rysunek – kolor - ogólny wygląd.

 

 

 

Grupa VIII Mewki

Obrączka numer 8

Wydanie 2001