MEWKA

STARONIEMIECKA

Rozmiar: 13899 bajtów

 

 

 

 

 

Pochodzenie:

Początkowy kształt niemieckiej mewki tarczowej. Pierwsza rasa, która w oparciu o kolor i  rysunek  mewki    srebrzystej została  pokazana w  Niemczech jako mewka;

w 1956 roku na nowo uznana.

Wrażenie ogólne:

Średniej wielkości, przysadzista, sprawiająca wrażenie gołębia o wyraźnym charakterze mewki. Średniej długości dziób, zaokrąglona głowa i dobrze rozwinięty żabot, są typowymi cechami rasowymi.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Możliwie okrągła, szeroka, z dobrze wysklepionym czołem, z pełną okrągłą korona o średniej wielkości, dobrze zamknięta rozetami.

Oczy:

Duże, żywe, ciemne.

Brew:

Jasna, delikatna.

Dziób:

Średniej wielkości, mocny, koloru jasno-cielistego, z czołem tworzy kąt rozwarty. Woskówki mało rozwinięte.

Szyja:

Krótka, mocna, noszona z odchyleniem do tyłu; gardło z lekkim podgardlem, dobrze rozwinięta kryza szyjna.

Pierś:

Szeroka, do przodu wysunięta, dobrze zaokrąglona.

Plecy:

Szerokie w barkach, do tyłu się zwężają, opadające.

Skrzydła:

Mocne, dobrze przylegające, zakrywają grzbiet, spoczywają na ogonie.

Ogon:

Ściśle zamknięty, możliwie krótki.

Nogi:

Krótkie, podudzia ledwo widoczne, skoki i palce nieopierzone.

Upierzenie:

Dobrze rozwinięte, ściśle przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Tarczowe są niebieskie z czarnymi albo białymi pasami, niebieski - groch, czarne, czerwone, żółte, płowo - czerwone, płowo - żółte, płowo - brązowe. Płowo - niebieskie bez lub z pasami; jednokolorowe białe; z kolorowym ogonem; czarne, niebieskie, czerwone i żółte.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony, żółty, możliwie nasycony, niebieskie i płowe z czystymi nie zachmurzonymi tarczami skrzydeł. Pasy wyraźne, wąskie i równo przechodzące. U tarczowych kolor podstawowy biały, również 7 do 10 lotek.


Kolorowe są tarcze skrzydeł; przekolorowane pióra kciuka i piór ramiennych są pożądane. Tolerowane są pojedyncze kolorowe pióra za udami. Kolorowe ogony z kolorowym przykryciem ogona i klinem. Dopuszczalna jest mała ilość bieli w klinie.

 

Duże błędy:

Zbyt długa figura, wąska pierś, płaskie albo wąskie czoło, długa lub kanciasta głowa, zły kąt dzioba, zbyt wysoka pozycja stojąca, uboga w pióra, krzywa albo zbyt nisko osadzona korona, brakujące, zbyt nisko osadzone, zbyt duże lub otwarte rozety; za długi lub za krótki i za cienki dziób; za grube woskówki; czerwona lub gruba brew; zbyt luźne lub otwarte upierzenie karku; brakująca kryza szyjna; obwisłe skrzydła; niedostateczny kolor tarczy i pasów; białe pióra na tarczy skrzydeł lub kolorowe pióra na białych polach upierzenia; mniej niż 7 albo więcej aniżeli 10 lotek białych; więcej niż 2 białe różnice w lotkach; wiele sitowości w piórach ramienia; przeważające białe pióra kciuka; u kolorowo-ogoniastych białe albo brakujące pióra w ogonie;  zupełnie biały klin, kolorowe pióra na głowie albo na białym korpusie.

 

Uwagi do oceny:

Budowa figury - kształt głowy i dzioba – korona – żabot – rysunek – kolor - ogólny wygląd.

 

 

 

Grupa VIII Mewki

Obrączka numer 7

Wydanie 2001